Δεν θέλω να ξέρεις, θέλω να μάθεις (Learning & Development challenges!)

δεξιότητες
Μετά από 10ετή εμπειρία και «εξάσκηση» σε ρόλους recruiter consultant κυρίως, ήρθε και με βρήκε στην πορεία μου ως επαγγελματία μια πρόκληση που αποτέλεσε κομβικό σημείο για την περαιτέρω καριέρα μου. Έπρεπε να εντάξω στην καθημερινότητά μου 2 τεχνικές δεξιότητες (skills), τις οποίες ουδέποτε είχα σκεφτεί ότι θα χρειαστώ – το digital marketing και την τεχνολογία. Τουλάχιστον, όταν με έβαλαν οι γονείς μου να ολοκληρώσω 3 γλώσσες προγραμματισμού στα 13 μου ή όταν παράλληλα με τις σπουδές μου για το πτυχίο εργαζόμουν, προσπαθώντας να βρω τρόπους να προμοτάρω την κινητή τηλεφωνία για την οικογενειακή μου επιχείρηση, δεν πίστευα πως όλα αυτά θα κατέληγαν χρήσιμα.

Η χρησιμότητά τους, μάλιστα, φάνηκε να είναι διττή. Γιατί τόσο ως recruiter κλήθηκα, ειδικά μετά το 2010-2012, να αξιοποιήσω στο μέγιστο τα social media και πλατφόρμες όπως το LinkedIn και το Glassdoor, αλλά και πλέον ως εκπαιδεύτρια σε αυτές τις πλατφόρμες, ο ρόλος μου είναι τέτοιος όπου προ(σ)καλώ τμήματα Ανθρώπινου Δυναμικού να μεταλλαχτούν. Γιατί, προκειμένου να επιβιώσει μια αγγελία «εις βάρος» άλλων ανταγωνιστικών, ή/και για να επιλέξει/προσελκύσει ένας recruiter το κατάλληλο ταλέντο, την κατάλληλη στιγμή και για την κατάλληλη θέση… τα 2 παραπάνω skills είναι απαραίτητα κι η χρήση τους αναγκαία σε καθημερινή βάση. Δεν είναι τυχαίο δε ότι, κατόπιν των εκπαιδεύσεων που παρέχω, με ρωτούν ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση του ρόλου μου και πλέον απαντώ πως: «αλλάζω κουλτούρες». Άλλωστε, η μετάλλαξη ενός HR  ρόλου, να σκέφτεται με marketing κίνητρα και να μπορεί να τα εφαρμόσει με εργαλείο την τεχνολογία, είναι πλέον μονόδρομος.

Όπως, λοιπόν, συνέβη στο εξωτερικό, έτσι και στην Ελλάδα (πλέον με πολύ πιο γοργούς ρυθμούς), ρόλοι όπως του Συμβούλου Στελέχωσης Προσωπικού και γενικότερα των στελεχών τμημάτων HR, αλλά και αμέτρητοι άλλοι σε άλλες λειτουργίες ενός οργανισμού, περνούν τη ίδια φάση μετάλλαξης. Για να μπορέσουν οι επιχειρήσεις να ανταποκριθούν σε αυτή την απαίτηση της αγοράς και των ίδιων των εργαζομένων (έχοντας οι ίδιοι αφορμή την ανάγκη τους για προσωπική εξέλιξη), χρειάζεται να έχουν ευήκοα ώτα και να βρίσκονται κοντά και «πάνω» από τις εξελίξεις. Αυτό, όσο λογικό κι αν ακούγεται, δυστυχώς δέχεται αντίσταση τόσο από τους decision-makers τους οργανισμού όσο κι από τους μελλοντικούς δέκτες (τους εργαζόμενους). Πόσο οξύμωρο, όμως, ε; Κανείς θα περίμενε και οι δύο πλευρές να συνεργάζονται, να συνομολογούν και να διψούν το ίδιο για μια τέτοια δόση γνώσης κι εξέλιξης. Κι όμως, τόσο τα κόστη (μεταφορικά και κυριολεκτικά) της επένδυσης, της αλλαγής από τη βολή που «προσφέρει» καθημερινά η συνήθεια, αλλά και της διαχείρισης των αποτελεσμάτων και συνεπειών της, λειτουργούν καταλυτικά σε όλα τα επίπεδα.

Εκεί ακριβώς έγκειται ο ρόλος των τμημάτων Εκπαίδευσης και Ανάπτυξης. Να δουν την ανάγκη, να προβλέψουν την τάση, να πείσουν για την επένδυση, να υποστηρίξουν την αλλαγή.

Της Έθελ Αγγελάτου

Copyright: www.shutterstock.com


Δεν θέλω να ξέρεις, θέλω να μάθεις (Learning & Development challenges!)

Leave a Reply