Το 9 με 5 «φεύγει». Η Γενιά Ζ «έρχεται», με ιδέες.

ergasia 9 me 5
Νομίζω ήταν το 2010, 10 έτη πίσω, όταν ένας φίλος μέσω Social Media μου πρότεινε να διαβάσωτο βιβλίο “The 4-hourWorkweek: Escape 9-5, LiveAnywhere, andJointheNewRich”, στέλνοντας μου την ηλεκτρονική του μορφή.

Της Έθελ Αγγελάτου

Ο ίδιος εργαζόταν σε ναυλώσεις σκαφών αναψυχής και βρισκόταν στις Σεϋχέλλες όταν μου το προώθησε. Θυμάμαι ότι το ξεκίνησα, έχοντας συγκεντρώσει μες το κεφάλι μου όλες τις περιοριστικές πεποιθήσεις που θα μπορούσα να έχω για μια μέθοδο που υπονοούσε πως μπορώ να εργάζομαι λιγότερο. Θεωρούσα ότι ο ίδιος έχει άλλες προσλαμβάνουσες, κι άλλες ανέσεις για να επικροτεί, πόσο μάλλον να εφαρμόζει όσα πρέσβευε το βιβλίο. Δεν με κατηγορώ που σκεφτόμουν έτσι, μιας και ούσα – όπως όλος ο κόσμος παγκοσμίως – χρονικά μες την καρδιά της οικονομικής κρίσης, έκρινα κοιτώντας απλώς γύρω μου την τρικυμία εν κρανίω που κυριαρχούσε, τόσο από την πλευρά των εργαζομένων για να διατηρήσουν την εργασία τους με νύχια και με δόντια, όσο κι από την πλευρά των εργοδοτών, αναφορικά με τα κόστη που πάλευαν να μειώσουν.

Ποιος να μου το έλεγε τότε, πως σε 2 προς 4 έτη θα αποφάσιζα να ξεκινήσω την δική μου επιχειρηματική δραστηριότητα στην Ελλάδα του πανικού, και μάλιστα εφαρμόζοντας κατά το δυνατόν περισσότερο, αρκετά από όσα πρότεινε το συγκεκριμένο βιβλίο. Θεωρώ πλέον, με την ματιά του 2020, πως η κομβική στιγμή της ουσιαστικής ανάγνωσης έπαιξε αρκετά μεγάλο ρόλο στα επόμενά μου βήματα. Δεν ξέρω αν σας έχει συμβεί, όταν μαθαίνετε, σας ανακοινώνουν ή ενημερωνόσαστε για κάτι, να σας φαίνεται αρχικά εξωπραγματικό κι ανέφικτο, αλλά με κάποιο τρόπο να «περνάει» στην ιδιοσυγκρασία σας και με τον καιρό, ολοένα και να φαίνεται εφικτό; Έτσι συμβαίνει με τους περισσότερους, μου φαίνεται. Κάτι ο νευρο-γλωσσικός προγραμματισμός, κάτι που μια έννοια ξεκινάει να γίνεται οικεία και περνάει από ιδέα σε δυνητική εφαρμογή και πράξη… όλα αυτά σίγουρα συμβάλλουν.

Στο προκείμενο, όμως. Πώς είναι εφικτό να εργαζόμαστε λιγότερο και η παραγωγικότητα να μην επηρεάζεται; Κατ’ αρχάς, έχει νόημα να σημειωθεί πως συγκριτικά με παλαιότερα, όλοι εργαζόμαστε πολύ περισσότερο, ειδικά από τότε που η τεχνολογία διείσδυσε στην επαγγελματική μας καθημερινότητα, και όχι μόνο. Κάποιες εταιρείες στο εξωτερικό, με αυτό ως βάση, έχουν ήδη ξεκινήσει να εφαρμόζουν 4-ήμερη εργασία ανά εβδομάδα, με την ίδια προσφερόμενη μισθοδοσία, όπως έχουμε αναφέρει και σε παρελθοντικό άρθρο. Κάτι που έχει ήδη, επίσης, καταγράψει στατιστικά αύξησης της παραγωγικότητας, ειδικά όταν συνδυάζεται με άλλες ευέλικτες συνθήκες εργασίας που ενισχύουν τον μοντέρνο τρόπο εργασίας. Αυτό μεταφράζεται πως η διάθεση για εργασία και εν τέλει η αποτελεσματικότητα, δεν προκύπτει από την πίεση του ανθρώπινου παράγοντα και την απαίτηση να εργάζεται περισσότερες ώρες, αλλά από την δημιουργία ενός πιο ευέλικτου – και μεστού – στις ανάγκες του ωραρίου.

Σαφώς, από την εφαρμογή μιας καινοτόμας πολιτικής εργασίας στο εξωτερικό, μέχρι την κατανόηση της αναγκαιότητας και την εφαρμογή της στη χώρα μας, απέχουμε κάποιά χρόνια. Παρ’ ότι, από τη γενιά των Baby Boomers, έως την Γενιά Ζ που έρχεται δυναμικά, έχουμε ήδη δηλώσεις προτίμησης αλλά κι εφαρμογής α) της εργασίας από το σπίτι και γενικότερα απομακρυσμένα, β) του ευέλικτου ωραρίου και γ) της χρήσης της τεχνολογίας για τη διευκόλυνση όλων των παραπάνω.

Αυτό που σίγουρα καταγράφεται, είναι η διάθεση για επιπλέον και πιο ουσιαστική παραγωγικότητα από όλες τις γενιές, κάτι άκρως ενθαρρυντικό για τους εργοδότες. Όμως, αυτό σημαίνει πως είναι απαραίτητο κι οι εργοδότες από το μέρος τους να είναι θετικοί να «ακούσουν» φρέσκιες ιδέες για νέες πρακτικές εργασίας. Οι δοκιμές, σίγουρα μπορεί να διαταράξουν τις εργασιακές ισορροπίες, να φέρουν μικρές ή μεγαλύτερες περιόδους στασιμότητας στην παραγωγή… αλλά αξίζουν, προκειμένου να προσδώσουν μεγαλύτερη αξία στην καθημερινή εργασία και την πραγμάτωση των στόχων μιας επιχείρησης. Με μια ενιαία τέτοια στρατηγική (δεν έχει νόημα να εφαρμοστεί από λίγες εταιρείες) και αμοιβαία εμπιστοσύνη από όλα τα μέρη, θα οδηγηθεί η αγορά σε ένα εργατικό δυναμικό, αντάξιο των σημερινών προκλήσεων, ευέλικτο και παραγωγικό, χωρίς συνάμα να επηρεάζουν αυτοί οι παράγοντες άλλους τομείς της καθημερινότητας.

Photo by Austin Distel on Unsplash


Το 9 με 5 «φεύγει». Η Γενιά Ζ «έρχεται», με ιδέες.

Leave a Reply